Isabela Çoçoli
Zëri i Amerikës, Uashington

 

Michael Jackson, një nga artistët më të adhuruar dhe më me influencë të të gjitha kohëve, lë pas një krijimtari gjigande në muzikën dhe kulturën popullore amerikane, me përmasat e një legjende të pavdekshme. Duke komentuar për humbjen e tij, Sër Howard Stringer, kryetar, shef ekzekutiv dhe president i korporatës Sony tha se “Michael Jackson ishte një poet-muzikant lirik i shkëlqyer i brezit të tij, një gjeni, muzika e të cilit pasqyroi pasionin dhe krijimtarinë e një epoke. Shprehja dhe magnetizmi i tij artistik e ndryshuan përjetësisht skenën e muzikës”.

Michael ishte nga ato talente mahnitëse që rallëherë vinë në jetë. Pesë nga albumet solo të Jackson-it, “Off the Wall”, “Thriller”, “Bad”, “Dangerous” dhe “HIStory” janë nga më të shiturit e të gjitha kohërave. Gjatë karierës së tij të jashtëzakonëshme, 13 nga këngët e tij zunë vendin e parë, u shitën 750 milion incizime të interpretimeve të tij në gjithë botën dhe ai u pëfshi dy herë në Hollin e Famës Rock and Roll-it. Jackson fitoi 13 çmime Grammy, mes tyre Grammy Living Legend Award në vitin 1993, si dhe çmimin e Akademisë Amerikane të Muzikës, “Artist i shekullit”.

Isabela Çoçoli
Zëri i Amerikës, Uashington

Të shtënat në Muzeumin Përkujtimor të Holokaustit në Uashington më 10 qershor 2009 kanë nxitur përsëri debatin se çfarë duhet bërë për të mbajtur nën kontroll grupet e ndryshme që nxisin urrjejten në Shtetet e Bashkuara dhe si duhet trajtuar “krimi i urrejtjes”. Megjithëse ekstremizmi i shoqëruar me dhunë nuk është ndonjë fenomen i ri as në Amerikë dhe as gjetkë, ai vazhdon të paraqesë mjaft sfida serioze për ata që duan ta parandalojnë. Disa nga këto sfida janë ligjore ndërsa të tjera politike dhe administrative.

Në aspektin ligjor, ekspertët e jurisprudencës thonë se vështirësitë janë të konsiderueshme në përpjekjet për të balancuar mbrojtjen e lirive civile, në veçanti lirinë e shprehjes, me synimin për të shmangur gjakderdhje. Ata që janë të ngarkuar për zbatimin e ligjit, hera herës i kanë kapërcyer kompetencat që u lejon autoriteti dhe kanë shkelur Amendamentin e Parë të Kushtetutës amerikane, që ka të bëjë pikërisht me lirinë e shprehjes, kur janë përpjekur të hetojnë ose të vënë nën kontroll ekstremistët.

Isabela Çoçoli
Zëri i Amerikës, Uashington

Presidenti Barak Obama zgjodhi anëtaren e Gjykatës Federale të Apeleve, Sonja Maria Sotomajor, kandidate për Gjykatën e Lartë, duke e cilësuar atë “një grua frymëzuese” që zotëron intelektin dhe pasionin për të interpretuar kushtetutën me zgjuarsi. Ceremonia e njoftimit të kanditurës së saj në Shtëpinë e Bardhë kishte një pamje diversiteti, me presidentin e pare zezak që emëronte anëtarin e pare hispanik të Gjykatës, dhe nënpresidentin Xho Bajden, i bardhë.

Presidenti Obama theksoi se gjykatësja Sotomajor ka më shumë përvojë si gjykatëse se çdo kanditat kur është emëruar për në Gjykatën e Lartë dhe vuri në dukje se ajo ka fituar “respektin e kolegëve në gjykatë, admirimin e shumë juristëve që kanë mbrojtur çështje para saj, si dhe adhurimin e ndihmësve të saj, që e kanë parë atë si mentore”. Në prezantimin e tij, Presidenti Obama tha se Sotomajor “në rrugën e saj ndeshi bariera të mëdha, kapërceu paragjykimet dhe jetoi ëndërrën amerikane që solli prindërit e saj në këtë vend shumë kohë më parë”.

Isabela Çoçoli
Zëri i Amerikës, Uashington

Kryetarja e Dhomës së Përfaqësuesve të Kongresit amerikan, Nenci Pelosi, gjatë një konference me gazetarët më 14 maj 2009, akuzoi zyrtarët e zbulimt se i kishin dhënë “informacion të pasaktë dhe jo të plotë” për përdorimin e simulimit të mbytjes dhe praktika të tjera të ashpëra hetimi nga administrata Bush, duke thënë se zyrtarët e Agjencisë Qendrore të Zbulimit, CIA, janë fajtorë “për keqinformimin e Kongresit të Shteteve të Bashkuara”.

Zonja Pelosi hodhi gjithashtu poshtë sugjerimet se ajo kishte bashkëpunuar në një fare mënyre me administratën Bush, vetëm për faktin se ajo dhe të tjerët në Kongres ishin informuar për praktikat e torturave dhe theksoi se Kongresi ishte i pafushiqëm për ta ndalur administratën në praktikën e saj.

Isabela Çoçoli
Zëri i Amerikës, Uashington

Shtetet e Bashkuara shpenzojnë më shumë se 2 trilion dollarë në vit për shërbimin shëndetësor që përbën rreth 16% të prodhimit të përgjithshëm kombëtar të vendit. Shpenzimet u rritën 6.2% vitin e kaluar dhe me këtë ritëm, sipas parashikimeve qeveritare, pritet që shpenzimet në vitin 2018 të kapin shumën 4,4 trilion dollarë. Megjithë këtë shumë shpenzimesh për kujdesin shëndetësor, rreth 47 milionë amerikanë nuk kanë sigurime shëndetësore, ndërkohë një numër në rritje punonjësisht po mbeten pa punë dhe në të njejtën kohë edhe pa sigurime shëndetësore.

Më 11 maj 2009 Presidenti Barak Obama organizoi një takim që për disa përbën një prej treguesve më premtues për reformën në sektorin e shëndetësisë dhe jo vetëm për faktin se është fjala për një kursim prej 2 trilion dollarësh në koston e shërbimit shëndetësor për një periudhë 10-vjeçare, por se pjesë e kësaj nisme ishin edhe përfaqësues të spitaleve, të sigurimeve shëndetësore, të kompanive të pajisve mjeksore dhe farmaceutike, të sindikatave punëtore dhe vetë mjekëve, të cilët diskutuan masa të shumta që po merren për të ulur koston e shërbimit shëndetësor në të gjithë sektorët.